Obraz umieszczony w balustradzie empory, wpisany w prostokątną płycinę obwiedzioną profilowaną listwą. Wokół rama ozdobiona malowanym ornamentem imitującym marnzur. Obraz przedstawia scenę uratowania Izraelitów przez wizerunek węża miedzianego umieszczonego na krzyżu przez Mojżesza. Po prawej stronie kompozycji, na pierwszym planie, ukazani są dwaj mężczyźni w postawie stojącej. Po lewej wysoki krzyż w kształcie litery T, wokół którego owinięty jest wąż. Pod krzyżem sylwetki sześciu ludzi i trzech węży. W tle odległy, pustynny krajobraz i namioty. Pierwszy z mężczyzn (Aaron) po prawej stronie ukazany jest z lewego profilu. Głowa lekko uniesiona, twarz okolona brodą. Ręce złożone na piersi. Ubrany jest w długi niebieski płaszcz sięgający kostek. Stopy bose. Obok stoi drugi mężczyzna (Mojżesz) ukazany na wprost. Głowa wyprostowana, twarz okolona długa siwą brodą. Prawa ręka wyciągnięta trzyma laskę Prawa opuszczona jest wzdłuż ciała. Ubrany jest w długą żółtą suknię sięgającą kostek, na prawym ramieniu i wokół pasa założony jest czerwony płaszcz. Stopy bose. Postać widoczna pod krzyżem z wężem ukazana jest w postawie leżącej ubrana jest w niebieska szatę. Obok stoi postać odwrócona tyłem w jasnoszarej sukni. Za krzyżem jedna z postaci leży twarzą do ziemi, obok postać klęcząca w niebieskiej sukni, po drugiej stronie podpierająca się ręką ziemi w sukni czerwonej.